Jak grać w NoHonor

Czego szukasz

W grze jest 21 kart trzech rodzajów:

Rodzaj	Liczba	Pytanie, na które odpowiada
Ekipa	6	Kto to zrobił?
Metody	6	Jak otwarto sejf?
Miejsca	9	Gdzie jest schowany łup?

Przed grą losuje się po jednej karcie każdego rodzaju i ukrywa je tak, aby nikt ich nie widział. Pozostałe 18 kart rozdaje się graczom. Przy dwóch aktywnych miejscach cztery zakryte karty trafiają do czterech lokacji, a każdy gracz dostaje siedem kart. Po wejściu do takiej lokacji gracz ogląda kartę prywatnie, również przy kolejnych wizytach.

Przygotowanie

Nie ma żadnego. Gra tasuje, rozdaje i ustawia wszystkich na planszy. Rzut na start decyduje, kto zaczyna, a potem kolejka idzie dookoła stołu.

Przy stole jest od 2 do 6 miejsc. Gospodarz prywatnego pokoju może opcjonalnie dodać boty na poziomie łatwym, normalnym lub trudnym.

Twoja tura krok po kroku

Rzuć. Rzucasz dwiema kostkami. Suma oczek to twój zasięg.
Dotknij lokacji, aby zobaczyć trasę, i dotknij ponownie, aby potwierdzić. Przed potwierdzeniem możesz zmienić wybór; zatwierdzonego ruchu nie można cofnąć.
Po rzucie możesz użyć tajnego przejścia zamiast zwykłego ruchu, jeśli zacząłeś turę w lokacji z takim przejściem.
Przesłuchaj. Gdy stoisz w miejscu, możesz zadać pytanie (więcej poniżej).
Oskarż, jeśli masz pewność. Raz na partię, z wnętrza miejsca, możesz otworzyć skrytkę.

Przesłuchanie

Przesłuchanie to pytanie z trzech części: członek ekipy, metoda i miejsce, w którym właśnie stoisz. Na przykład: Marcus, wiertarką, w kuchni.

Wskazany członek ekipy i metoda przenoszą się do twojego miejsca. Potem pytanie idzie dookoła stołu, zaczynając od gracza po twojej lewej:

Jeśli ten gracz ma którąkolwiek z trzech kart, musi pokazać ci jedną. Tylko ty widzisz którą. Jeśli ma kilka, sam wybiera.
Jeśli nie ma żadnej, mówi to, a pytanie przechodzi dalej.
Pytanie kończy się na pierwszym graczu, który pokaże kartę. Jeśli nikt nie może, zapisuje to dziennik sprawy.

Odpowiadający ma 15 sekund na wybór karty, żeby gra się nie zacinała.

Wszyscy widzą, że karta została pokazana i kto ją pokazał. Samą kartę widzisz tylko ty. Na tej różnicy opiera się cała gra: ty poznajesz jedną kartę, a reszta dowiaduje się trochę o tym, kto co ma.

Notowanie

W twoim notatniku są wszyscy członkowie ekipy, metody i miejsca, w kolumnach Kto to zrobił, Jak otwarto i Gdzie jest. Zaznaczaj, co widzisz i kto ci to pokazał, symbolami z notatnika.

Asystent notatek może wypełniać notatnik za ciebie: twoje karty i każdą kartę, którą ci pokazano. W samouczku jest zawsze włączony; przy innych stołach gospodarz ustala ustawienie domyślne (wyłączony, jeśli niczego nie zmieni), a każdy gracz może go wyłączyć dla siebie.

Dziennik sprawy zapisuje wszystko: każdy rzut, każde przesłuchanie, kto nic nie miał, kto pokazał kartę i każde oskarżenie.

Oskarżenie

Gdy myślisz, że znasz wszystkie trzy karty, wejdź do dowolnego miejsca i wnieś oskarżenie. Wskazujesz członka ekipy, metodę i miejsce. To miejsce może być dowolnym z dziewięciu, nie tylko tym, w którym stoisz.

Oskarżyć możesz raz na partię. Stół widzi, że otwierasz skrytkę, a ty widzisz trzy karty.

Trafione: wygrywasz, sprawa zamknięta.
Pudło: odpadasz. Nie masz już tur i nie możesz oskarżyć ponownie. Zostajesz jednak przy stole i dalej pokazujesz karty, gdy twoja ręka pasuje do czyjegoś pytania, więc twoje karty wciąż pomagają innym.

Limit czasu na turę

Licznik tury jest domyślnie wyłączony. Gospodarz może wybrać 30, 45 lub 60 sekund albo wyłączyć licznik. Na pokazanie karty zawsze jest 15 sekund.

Twoja pierwsza partia

Najszybciej nauczysz się w trybie Ucz się grając: to prawdziwa partia z dwoma łatwymi botami i trenerem, który odzywa się przy twoim pierwszym ruchu, pierwszym miejscu, pierwszej pokazanej ci karcie, pierwszym pytaniu bez odpowiedzi i w chwili, gdy możesz już oskarżyć. Zajmuje to mniej więcej dziesięć minut.